Brudne ręce - lamblie

Lamblie to pasożytnicze pierwotniaki, zasiedlające przewód pokarmowy, bytują głównie w jelicie cienkim, drogach żółciowych i przewodach trzustkowych. Wywołują chorobę zwaną giardiozą. Większość zakażeń przebiega bezobjawowo a badania dają fałszywie ujemne wyniki (cysty wydalane są nieregularnie, trudno na nie trafić). 

Kiedy więc podejrzewać, że możemy mieć lamblie? – poszukajmy razem odpowiedzi na pytanie jak z nimi wygrać.

Z tego artykułu dowiecie się:

  • Jakie są objawy lamblii,
  • Jak wygląda rozpoznanie,
  • Jak przebiega leczenie.

Do objawów lamblii należą:

  • bóle brzucha, rozlane, umiejscowione wokół pępka lub charakterystyczny ból w prawym podżebrzu, wzdęcia, gazy,
  • nudności, wymioty,
  • biegunki ostre/przewlekłe lub zaparcia, stolce w jasnym kolorze, „papkowate”,
  • słabe włosy, rozdwajające się paznokcie,
  • niskie przyrosty masy ciała u dzieci, wyniszczenie organizmu,
  • niedobory witamin i minerałów, warto rozważyć lamblie przy problemach z niedoborem żelaza i niską ferrytyną, niedoborem b12, kwasu foliowego (popularne markery wskazujące na anemię), niedoborem wit. A,
  • zaburzenia emocjonalne, zaburzenia zachowania,
  • zaburzenia neurologiczne,
  • rozdrażnienie,
  • podwyższona temperatura ciała,
  • bóle głowy,
  • wysypki, świąd skóry, trądzik,
  • alergie pokarmowe,
  • problemy ze snem – dzieci „rzucają” się po łóżku, mogą występować lęki nocne,
  • przewlekła postać prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelit, rozszczelnienia jej,
  • zespół przewlekłego zmęczenia,
  • przerost candidy.

Rozpoznanie 

W celu diagnozy wykorzystuje się przede wszystkim badanie kału, którego skuteczność w dobrych laboratoriach szacuje się na 35-50 %. Badania należy powtarzać wielokrotnie, wówczas szanse wykrycia intruzów rosną do 75-90%. Można także sprawdzić poziom antygenów we krwi, jednak przy osłabionej odpowiedzi odpornościowej (co sprzyja inwazji lamblii) lub przy długotrwałym przebiegu choroby, wyniki mogą nie odbiegać od normy.

Nawet 40% osób, które doświadczyły ostrego przebiegu giardiozy później wykazywało objawy zespołu jelita drażliwego.

W pośrednim teście dysbiozy organix gastro podwyższony wskaźnik o nazwie kwas p-hydroksyfenylooctowy może wskazywać na giardiozę.

Leczenie

Każdą potwierdzoną infekcję koniecznie trzeba leczyć. Można rozważyć podanie leków chemicznych, najpowszechniejszymi z nich są metronidazol i tinidazol, niektórzy lekarze stosują także albendazol. Można stosować także macmiror, który zawiera również składnik o działaniu przeciwgrzybiczym. Należy zadbać o bezpieczeństwo i maksymalną skuteczność kuracji, aby nie trzeba było jej powtarzać, gdyż obarczona jest dużym ryzykiem działań ubocznych.

Obiecujące efekty daje berberyna (stosowano u dzieci w wieku 5-14 lat w dawce 10 mg/kg m.c./dzień doustnie przez 10 dni. Berberyna spowodowała wyleczenie infekcji porównywalne z lekami standardowo stosowanymi w terapii giardiozy).

Dla podtrzymania efektu można zastosować preparaty ziołowe i naturalne: 

  1. Vernicabon i nalewka z orzecha czarnego (np. „fresh green black walnut” NOW) przez tydzień, później tydzień przerwy i cykl powtórzyć kilkukrotnie.
  2. Protokół Nemechek’a (o który pisałam tu – Protokół Nemecheka)
  3. propolis (szerokie spektrum działania) – nalewka 2 razy dziennie
  4. pippali
  5. czosnek
  6. ekstrakty z cynamonu i imbiru
  7. lactobacillus plantarum – zmniejsza adhezję lamblii do powierzchni komórek jelit

📢 Przed leczeniem zadbać o funkcje wątroby – suplementować fosfolipidy, cholinę!

W trakcie leczenia należy pamiętać o:

  • Zwiększeniu wydzielania żółci.

Można to osiągnąć za pomocą m.in. cholestili, sylimaryny. Najlepiej stosować na około 1 godzinę przed przyjęciem leku przeciwpasożytniczego. To ważne, ponieważ lamblie mogą ukrywać się w pęcherzyku żółciowym.

  • Odprowadzaniu toksyn.

Pomoże Wam w tym węgiel aktywny lub enterosgel. Podawanie węgla lub enterosgelu musicie powiązać z odpowiednim nawodnieniem organizmu. Odpowiednie odprowadzanie toksyn ważne jest przy pozbywaniu się każdego patogenu z organizmu.

  • Zakwaszaniu żołądka.

Zakwaszenie możecie osiągnąć dzięki np. guttae pepsini lub stosując ocet jabłkowy.

  • Podawaniu enzymów trawiennych z betainą hcl razem z posiłkiem.
  • Diecie.

Podstawowa w każdym leczeniu i zdrowym podejściu do życia to dieta bez glutenu, nabiału i cukru (3xbez) i tu uwaga – także bez fruktozy (należy wykluczyć owoce, suszone owoce), najlepiej także bez skrobi.

  • Homeopatii.

Wiele leków ma w swoim obrazie objawy lamblii, powinny zostać dobrane do konkretnego pacjenta przez homeopatę – nie ma uniwersalnego remedium, które zadziała na każdego. Istnieją także nozody (leki wyprodukowane z wydzielin chorobowych).

 Po leczeniu warto pomyśleć o celowanej probiotykoterapii.

By była skuteczna powinna być dobrana na podstawie wyników badań mikroflory lub kwasów organicznych. Szczepy, które pomagają przy lambliach to lactobacillus plantarum i lactobacillus rhamnosus LGG. 

Źródła:

Giardioza — obraz kliniczny, rozpoznawanie i leczenie. Alicja Wiercińska-Drapało Gastroenterologia Kliniczna 2010, tom 2, nr 3, 98–102 
 Suraj Gupte; Use of Berberine in Treatment of Giardiasis, American Journal of Diseases of Children. 1975; 129(7): 866.