Przewlekłe zmęczenie pod lupą [zaproszenie na bezpłatny webinar]

„Dobre wyniki, a ja wciąż nie mam siły”​

Nowy rok to często czas w którym zadajemy sobie pytania, robimy postanowienia.

Dobre wyniki, a ja wciąż nie mam siły to jedno z najczęstszych zdań, które słyszę od osób trafiających do Instytutu. Badania podstawowe „w normie”, czasem nawet rozszerzone panele – a w praktyce:

• poranek zaczyna się uczuciem „nie dospałam, choć spałam”;
• energia wyczerpuje się po kilku godzinach;
• regeneracja po chorobie ciągnie się tygodniami;
• weekend nie wystarcza, żeby „odbić się” po poprzednim tygodniu.

Jeśli to brzmi znajomo – nie jesteś „za słaby”, „rozleniwiony” ani „za mało zmotywowany”. W wielu przypadkach mówimy o przewlekłym zmęczeniu, które ma realne tło biochemiczne.

Objaw → możliwe mechanizmy​

Uprośćmy to na chwilę do jednego zdania:

Przewlekłe zmęczenie to nie jest jeden problem.
To często kilka ścieżek biochemicznych, które przestały ze sobą współpracować.

Najczęściej przyglądamy się trzem obszarom:

1. Metylacja – system zarządzania energią i regeneracją
   • Metylacja to proces, który wpływa m.in. na produkcję neuroprzekaźników, detoksykację, pracę układu nerwowego.
   • Jeśli działa słabo, organizm trudniej wychodzi z dołków po stresie, infekcji, dużym wysiłku.
2. Mitochondria i glutation – elektrownie komórki i system antyoksydacyjny
   • Mitochondria produkują energię w każdej komórce.
   • Glutation pomaga radzić sobie ze stresem oksydacyjnym.
   • Gdy to się rozjeżdża, możesz teoretycznie jeść dobrze i spać, a w praktyce wciąż czuć się jak na niskim poziomie baterii.
3. Jelita i stan zapalny – centrum dowodzenia codziennym samopoczuciem
   • Przewlekłe, nawet niewielkie stany zapalne w jelitach potrafią skutecznie „zjadać” energię,
   • do tego dochodzą wahania cukru, obciążenie wątrobowe, zaburzona produkcja serotoniny.

To nie jest pełny obraz, ale dobry punkt wyjścia, który pozwala przestać szukać winy w swoim charakterze, a zacząć szukać przyczyny w biochemii.

Dla Ciebie jako rodzica / świadomego dorosłego – pierwsze 3 pytania​

1. Kiedy zmęczenie jest największe?
   • rano po przebudzeniu;
   • w środku dnia;
   • wieczorem, kiedy „zjeżdżasz” nagle?
2. Co je najbardziej pogarsza?
   • brak snu;
   • stres;
   • konkretne jedzenie (słodkie, ciężkie, przetworzone);
   • dłuższe przerwy między posiłkami?
3. Jak długo trwa regeneracja po odcięciu / zjeździe energetycznym?
   • np. po chorobie, bardzo intensywnym tygodniu, nieprzespanych nocach.
   • kilka godzin, tydzień, a może masz poczucie, że nie udało Ci się odzyskać swojej energii od dłuższego czasu?

To proste pytania, ale ich odpowiedzi często pokazują, czy bardziej podejrzewamy problem z metylacją, mitochondriami, czy jelitami – albo kombinację wszystkich trzech.

Dla Ciebie jako specjalisty / eksperta – jak patrzeć na przewlekłe zmęczenie​

Jeśli pracujesz z pacjentami/klientami, którzy zgłaszają przewlekłe zmęczenie mimo dobrych wyników:

• potraktuj zmęczenie jako objaw złożony, nie pojedynczą skargę;
• w wywiadzie dopytaj o:
  • rytm dnia (sen, energia w ciągu dnia, „zjazdy”),
  • historię infekcji, antybiotykoterapii, dużych stresów w ostatnich latach,
  • reakcje na suplementy (np. czy metylowane witaminy B pomagają, czy wręcz przeciwnie?),
  • jelita: stolce, wzdęcia, bóle brzucha, nietolerancje.

To już na poziomie rozmowy pozwala wyłapać, czy najpierw nasuwa się problem z metylacją/mitochondriami, czy może trudność zaczyna się w jelitach.

W kolejnych materiałach Instytutu będziemy porządkować:

• jakie markery warto brać pod uwagę
• jakie panele genetyczne mają sens
• w jakiej kolejności poruszać się od objawu do strategii.

Co możemy zrobić „na dziś”?​

Bez wchodzenia jeszcze w badania, warto przyjrzeć się architekturze dnia:

• czy kładziesz się i wstajesz mniej więcej o podobnej porze;
• sprawdzić, czy w ciągu dnia są dłuższe niż 4–5 godzin przerwy między posiłkami;
• pojawia się dużo „szybkich cukrów” zamiast stałych, odżywczych posiłków;
• zauważyć, jak reagujesz na kawę: czy daje stabilny boost, czy krótkotrwały strzał i potem zjazd.

To ważne informacje diagnostyczne: mówią, czy organizm radzi sobie z utrzymaniem energii, czy tylko gasi pożary.

Co dalej w Instytucie?​

W kolejnych tygodniach:

• rozwiniemy temat przewlekłego zmęczenia w kierunku zespołu przewlekłego zmęczenia i mgły mózgowej – kiedy to już coś więcej niż trudniejszy okres
• pokażę, jak epigenetyka (czyli wpływ środowiska na geny) wchodzi w tę układankę.

Tymczasem zapraszam Cię już teraz na bezpłatny webinar, który odbędzie się po przerwie świątecznej – 8 stycznia 2026r. o godzinie 10:00, w którym przejdziemy przez konkretne mechanizmy: metylację, mitochondria, stres oksydacyjny i stan zapalny – w praktyce, na przykładach.

„Przyszłość medycyny spersonalizowanej: epigenetyka i nutrigenomika dla praktyków”.

Ten webinar zaplanowany jest tak, aby wejść na kolejny poziom pracy z pacjentem.
Dowiesz się jak wykorzystać wiedzę o genach i ich regulacji w codziennej praktyce gabinetowej.

Zapisz się tutaj i zarezerwuj swoje miejsce już teraz.